ادامه مطلب...

براى دسترسى به اینترنت، سه راه مطمئن و شناخته شده وجود دارد. اول دسترسى باند پهن (Broad Band) که معمولاً مودم کابلى و DSL براى دسترسى خانگى و خطوط پرسرعت T1 و T3 براى ادارات مورد استفاده قرار مى گیرد. دومین راه، دسترسى WiFi است که کامپیوترهاى رومیزى و به خصوص لپ تاپ ها مى توانند در این روش، با استفاده از امواج رساننده داده هاى اینترنتى، با شبکه جهانى در ارتباط باشند. سومین راه، که قطعاً در کشور ما معمول است نیز دسترسى از طریق خط تلفن (Dial up) است که یک کاربر مى تواند با شماره گیرى یک خدمات دهنده اتصالات اینترنتى و اتصال به ISP ، با سرعتى به مراتب کمتر از دو روش گذشته (و به همین ترتیب هزینه هاى مقرون به صرفه تر) با اینترنت در ارتباط باشد. دو روش پیشین نیز هر کدام در کنار مزایاى مشهودى که دارند واجد نقایصى هم هستند. مثلاً در روش هاى دسته بندى شده در دسترسى باند پهن (مثل T1۳، T و DSL) هزینه بالاى دسترسى و همچنین عدم امکان «حرکت» براى کاربر نقص به شمار مى آیند. همچنین در روش بى سیم WiFi که در آن دسترسى نسبتاً سریع (در مقایسه با Dialup) به همراه امکان حرکت متصل شونده فراهم شده است، برد کوتاه امواج و نیز سرعت پائین (در مقایسه با T3 و DSL) خوشایندنیست.
حال فرض کنید دانشمندان توانسته باشند روشى را براى دسترسى به اینترنت فراهم کنند که مزایاى تمام روش هاى پیشین را داشته باشد و هیچ کدام از نقایص آنها را هم نداشته باشد!
این ایده هیجان انگیز و رویایى اکنون جامه عمل پوشیده و با نام WiMAX در دنیاى تکنولوژى حضور دارد.

ادامه مطلب...

دامنه نامی است که برای شناسایی یک وب ‌سایت به کار گرفته می‌شود و انتخاب آن در جلب بازدیدکنندگان تاثیر به ‌سزایی دارد که رقابت دائمی را برای کسب نام‌های محبوب به‌وجود آورده و به بالا رفتن قیمت برخی از آن‌ها منتهی شده است.

به گزارش سرویس فن‌آوری اطلاعات خبرگزاری دانشجویان ایران، پایگاه اینترنتی روزنامه دیلی تلگراف در گزارشی به بررسی گران‌ترین نام‌های دامنه خریداری شده پرداخت است که برخی از آن‌ها به این شرح‌اند:

Insure.com:

این نام دامنه که در سال ۲۰۰۹ به مبلغ ۱۶ میلیون دلار خریداری شد، بی‌شک بزرگ‌ترین فروش نام دامنه را داشته است. این نام دامنه در ماه دسامبر ۲۰۰۱ ابتدا توسط Insure.com به مبلغ ۱٫۶ میلیون دلار خریداری شده بود. یکی از کارهایی که این وب سایت انجام می‌دهد فراهم کردن قیمت بیمه عمر، خودرو و سلامت است.

Fund.com:

شرکت اینترنتی سهامی عامی که در عرضه خدمات مالی فعالیت می‌کرد، در سال ۲۰۰۸ به مبلغ ۹٫۹۹ میلیون پوند فروخته شد و اطلاعات در مورد گزینه‌های سرمایه‌گذاری وجه فراهم کرده، نظر کارشناسی داده و به کاربران امکان می‌دهد سهام بگیرند.

Business.com:

این نام دامنه که در سال ۱۹۹۹ به مبلغ ۷٫۵ میلیون دلار خریداری شد، موتور جست‌وجوی کسب و کار و دایرکتوری اینترنتی است که در سال ۱۹۹۹ توسط جیک وین بوم، رییس هیات مدیره پیشین گروه والت دیسنی و اسکای دیتون، بنیانگذار Earthlink بنیانگذاری شد و شرکت business.com در سال ۲۰۰۷ به ناشر Yellow Pages به مبلغ ۳۴۵ میلیون دلار فروخته شد.

Diamond.com:

این نام هم در سال ۲۰۰۶ به مبلغ ۷٫۵ میلیون دلار خریداری شد که در زمینه فروش جواهرات الماس فعالیت می‌کند و توسط فروشنده جواهرات آنلاین ice.com خریداری شد.

Casino.com:

این نام به سایت شرط‌بندی آنلاین مربوط است که در سال ۲۰۰۳ به مبلغ ۵٫۵ میلیون دلار خریداری شد.

Toys.com:

این دامنه در سال میلادی گذشته توسط ToysRUs در حراجی به مبلغ ۵٫۱ میلیون دلار خریداری شد. در این حراج پس از متوقف شدن پیشنهادهای دیگر در مبلغ سه میلیون دلار، این شرکت اسباب‌بازی و دارنده دامنه‌هایی مانند free.com و divorce.com به پیشنهاد قیمت ادامه دادند تا در نهایت این فروشنده برنده شد.

ادامه مطلب...

محور اصلی راه‌حل‌های موجود در طراحی امنیتی شبکه‌های کامپیوتری مبتنی بر استقرار یک دروازه امنیتی در جلوی جبهه ارتباط بین شبکه‌ها، برای کنترل ترافیک عبوری بین شبکه ها می‌باشد. دروازه امنیتی که می‌تواند در قالب نرم‌افزار و یا سخت افزار خاص این نقش را برعهده بگیرد، تحت عنوان فایروال شناخته شده است. برای اینکه فایروال بتواند ارتباط داده‌ای بین دو شبکه را کنترل نماید، باید نقش دروازه شبکه را داشته باشد. به عبارت دیگر این محصول امنیتی باید در محل دروازه شبکه و یا تلاقی شبکه‌ها قرار گیرد.
معمولا برای جلوگیری از اجرای حملات از سوی میزبان خارجی به کارگزارهای داخلی سازمان از فایروال استفاده می شود. این کارگزارها عمدتاً به دلیل استفاده از خدمات ناامنTCP / IP در معرض حمله قرار می‌گیرند.
در یک محیط بدون فایروال، امنیت سازمان وابسته به امنیت تک تک میزبان‌های موجود در داخل سازمان است. با افزایش تعداد میزبان‌های سازمان، نگهداری آنها در یک سطح امنیتی مناسب، بسیار مشکل خواهد شد. علاوه بر این، بسیاری از حملات به دلیل وجود خطاهای ساده در پیکربندی میزبان‌ها و خدمات، و عدم آشنایی کافی کاربران میزبان‌های داخلی به مسایل امنیتی می‌تواند رخ بدهد.
فایروال با قرار گرفتن در مسیر اتصال شبکه داخلی به اینترنت می‌تواند امنیت متمرکز، یکسان و قابل قبول برای کلیه میزبان‌های شبکه داخلی فراهم نماید. همچنین این دستگاه امنیتی می‌تواند با جداسازی نواحی مختلف در شبکه داخلی، مکانیسم‌های امنیتی مناسبی برای ترافیک انتقالی بین نواحی را پشتیبانی نماید.

ادامه مطلب...